فریاد ستمدیده

نويسنده : نورالدين بلوچ

دراين سالهاي تاريك وسرد كه با نعره هاي مستانه اربابان جور فرياد هيچ ستمديده اي شنيده نميشود ، در زماني كه از شدت شكنجه ها ووحشت ، كسي را ياراي تصور مخالفت با جلادان حاكم نيست در شرايطي كه اقليتي وابسته ، همه دنيا را به كام خود ميبينند واكثريتي بي تفاوت براي گذران زندگي به لاك خود فرورفته تا آهسته بيايند واهسته بروند واز شاخ وتيغ وتير محروميت در امان باشند وبي دردسر زندگي كنند درحالي كه هرفرياد آزادي خواهي وحق طلبي به لب نارسيده خفه ميشود ودراين جزيره به ظاهر با ثبات ، همه چيز بروفق مرادشان هست جز ياس وافسوس پراكنده نميشود و.................
از گوشه وكنار اين سرزمين جواناني پاك باخته ورسته از اسارت ووسوسه هاي منفعت طلبي وعافيت جوئي مصمم شده اند كه باراراده خداوند شب تاريك وظلماني زمينيان را با ستاره گان آسماني اش روشني وبرجامعه فشرده ومنجمد ، گرما ونيرو بخشند وحيات وطراوت به ارمغان آورند ، قلدران را ناكام وبيتفاوت ها را از لاكهايشان بيرون كشند وامواج آگاهي وبيداري را بگسترانند .
جوانان عاشق وپاك باخته بلوچستان در مبارزه با استبداد وتبعيض وبي عدالتي با تحمل شكنجه هاي فراوان به جرم آشفته سازي خوابهاي اهريمني وآگاه بخشي مردمي به جوخه هاي اعدام سپرده شدند .
چه زيبا ومشتاقانه وتكبير گويان در جوار رحمت بي پايان خداوندي آرام گرفتند .............
طوبا لهم وحسن مآب ..... خوشا به حالشان كه سرانجام خوبي دارند (سوره رعد آيه 29)
(بياد شهيدان بزرگوار مولوي عبدالقدوس ملازهي ومحمد يوسف سهرابزهي ) روحشان شاد وراهشان پر رهروباد